Więź pokoleniowa Email
„Więź pokoleniowa"

Niezwykłe chwile wzruszenia przeżyli pensjonariusze Zakładu Leczniczo-Opiekuńczego w Hutkach dzięki uczniom Szkoły Podstawowej im. Tadeusza Kościuszki w Chechle.

Dnia 16 listopada 2011 roku uczniowie klas IV-VI przedstawili inscenizację z okazji 93 rocznicy odzyskania przez Polskę niepodległości. Odświętny występ dzieci, wzruszająca recytacja i piękny śpiew dostarczyły starszym ludziom licznych wrażeń.

Pensjonariusze w Hutkach bardzo cieszyli się z naszej obecności, występu dzieci, który był dla nich prawdziwym świętem. Takich szczególnych dni jak dzisiejszy mają pensjonariusze niewiele i dlatego byli bardzo wdzięczni, że odwiedziliśmy ich i przedstawiliśmy program.

My także przeżyliśmy to niezwykłe spotkanie, które na długo zostanie w pamięci. Pensjonariusze razem z nami śpiewali znane piosenki i pieśni legionowe. Wracali wspomnieniami do czasów, kiedy sami byli młodzi i tworzyli polską rzeczywistość.

Spotkanie ze starszymi, chorymi i nieraz opuszczonymi ludźmi było dla uczniów wspaniałą lekcją wychowawczą. Łzy wzruszenia pensjonariuszy podczas występu dzieci były prawdziwą nagrodą i cennym skarbem.

Jedna z pań, była harcerka, z rozrzewnieniem wspominała chwile, kiedy sama wędrowała po górskich szlakach. Cieszyła się ogromnie, że są dzieci, które znają historię, kochają swoją Ojczyznę i pamiętają o jej rocznicach. Na koniec naszego spotkania razem odśpiewaliśmy nasz hymn narodowy.

To spotkanie w Zakładzie Leczniczo-Opiekuńczym w Hutkach ubogaciło nas jeszcze bardziej. Było prawdziwą lekcją historii i godziną wychowawczą. Czuliśmy, że to, co robimy, ma prawdziwą wartość i wiele znaczy. Słowa podziękowań, chwile wzruszeń, łzy szczęścia i radości były dla nas najpiękniejszym jesiennym bukietem kwiatów.

Ważne jest w życiu, abyśmy umieli coś zrobić dla innych, tak bezinteresownie. Tylko wtedy możemy wygrać swoje życie.

„Życie nie jest czymś, co znajdujesz, ale czymś, co tworzysz". „Czas jest nieskończenie długi, a każdy dzień jest naczyniem, do którego można bardzo dużo nalać, jeśli naprawdę chce się je wypełnić" jak mówił J.W.Goethe.

Bożena Kliś, Magdalena Palska